Garðabrúða
Valeriana officinalis
er einkum ræktuð í
görðum, og slæðist stundum lítið eitt þaðan. Hún er náskyld
hagabrúðu (Valeriana sambucifolia) sem vex villt
einkum í brekkum mót suðri syðst á landinu. Tegundirnar eru þó mjög
líkar og erfitt að greina þær í sundur. Hagabrúðan á að vera lítið eitt
skriðul, sem garðabrúðan er ekki. Endasmáblað garðabrúðunnar er af
svipaðri stærð og hliðarsmáblöðin, en á hagabrúðunni er það áberandi
stærra. Skiptar skoðanir munu vera um það, hvort hér sé raunverulega um
aðskildar tegundir að ræða.
Blóm garðabrúða eru af sömu gerð og
hjá hagabrúðu. Blöðin eru gagnstæð, stakfjöðruð, með lensulaga til
egglensulaga, tenntum, loðnum smáblöðum. Stofnblöðin eru langstilkuð,
oftast með 6-8 blaðpörum, endasmáblaðið ekki áberandi
stærra en hliðarsmáblöðin.

Garðabrúða í
Grasgarðinum í Laugardal árið 1986.

Nærmynd af blómum
garðabrúðunnar í Hellisgerði í Hafnarfirði 14. júlí 2009.

Hér sjáum við samsett
laufblað garðabrúðunnar í Hellisgerði Hafnarfirði 14. júlí 2009.