eða
Reiðingsgras er algeng á láglendi landsins, og vex í flóum og
litlum tjörnum. Hún er sjaldan í meira en 500 m hæð til
fjalla. Hæst er hún skráð í 600 m hæð í Nauthaga í Þjórsárverum, og í
580 m innst í Bleiksmýrardal. Hún blómstrar bezt þar sem hún vex í grunnu vatni. Í mýrum til
fjalla blómstrar hún oft ekki.
Blóm horblöðkunnar eru leggjuð í stuttum klasa efst á
stönglinum, 2-3 sm í þvermál, fimmdeild. Blómhnapparnir eru
rauðleitir fyrir blómgun. Krónan er hvít, klofin niður til miðs eða meir
í 5 flipa; krónufliparnir eru ofurlítið rauðleitir í oddinn, alsettir
hvítum þráðum að innanverðu. Bikarinn er nokkuð djúpklofinn, fliparnir
snubbóttir, rauðgrænir að lit. Fræflar eru fimm, frjóhirslur dökkar. Ein
fræva með einum stíl og þrískiptu fræni. Blöðin eru þrífingruð, á
10-30 sm löngum stilk, smáblöðin 4-10 sm á lengd og
2-6 sm á breidd, hárlaus, öfugegglaga eða breiðoddbaugótt,
heilrend. Jarðstöngullinn er langur og liðaður, 7-10 mm
gildur, afar sterkur og áður fyrr nýttur í reiðing.
Hér birtist
horblaðkan í sínu rétta umhverfi. Myndin er tekin árið 1982.
Blómstrandi horblaðka í
Kaupangsmýri í Eyjafirði árið 1991,