Flóra Íslands - Fléttur

B D E F G H I J K L M

 

N O P R S T U V Þ Æ


Alkrókar
Álfabikar
Álkumerla
Bakkafleða
Barðaslembra
Barkardoppa
Barkardyrgja
Barmbrydda
Barmþekja
Bikarkrókar
Bikdumba
Bikglyðra
Birkimerla
Birkiskegg
Birkiskilma
Birkiskóf
Birkitarga
Bjargstrý
Bjargstúfa
Blaðmæra
Bládrigla
Blámara
Bláslyðra
Blásnurða
Blástúfa
Bleðlanafli
Bleikfles
Blekþemba
Blikskóf
Blikudumba
Blikugláma
Blýtarga
Brekabroddar
Broddskilma
Brúnkríma
Brúnlurfa
Brúnrengla
Brúnsnurða
Búldubreyskja
Búlduglæta
Bútasprekla
Bylgjutjása
Deiglugrotta
Digurkrókar
Dílaskóf
Dílbreyskja
Dílsverta
Drýladyrgja
Drýsilbreyskja
Dröfnuskán
Dularflikra
Dvergdymbill
Dvergkarta
Dvergmerla
Dvergskilma
Dældaskóf
Eðalkrókar
Elgshyrna
Engjaskóf
Felumara
Firnamara
Firnasorta
Fjallabikar
Fjallagrös
Fjallahnúta
Fjallakúpa
Fjallanafli
Fjallaskóf
Fjallaþekja
Fjallbreyskja
Fjarkaduðra
Fjörudoppa
Fjörukregða
Fjörustúfa
Fjörusverta
Fjörutarga
Flagamóra
Flagbreyskja
Flaggrýta
Flannaskóf
Flatbikar
Flatslyðra
Flatþemba
Fleiðruskræpa
Flekkugláma
Flókakræða
Flúðaskorpa
Flösukrókar
Freðsnepja
Fuglaglæða
Fuglagráma
Fölkríma
Fölvakarta
Gamburskilma
Gálgaskegg
Geitanafli
Giljaskóf
Gipsglompa
Gígnæfra
Glitrumara
Glitskóf
Gljádumba
Gljúfraglypja
Glóðardumla
Glóðargrýta
Glærusnurða
Goskrókar
Grábleðla
Grábreyskja
Grábrydda
Gráfleiðra
Grákrókar
Grákúpa
Gráskorpa
Grásnurða
Grástúfar
Grjónabikar
Grjótambra
Grjótflíra
Grænsverta
Græntarga
Gulkrókar
Gullinlauf
Gullinvarp
Gullmerla
Gulstika
Heiðamyrja
Hellisglæða
Herpitarga
Hettuduðra
Himnuskóf
Hnúðskorpa
Holtahverfa
Hosuskóf
Hosuslembra
Hraufugláma
Hraufuskjóma
Hraufuskóf
Hraunbreyskja
Hraunflikra
Hraunglompa
Hraunglyrna
Hreindýrakrókar
Hreisturbroddar
Hreisturlurfa
Hreisturslembra
Hringflikra
Hrímbúlga
Hrímdoppa
Hrímnafli
Hrímvarta
Hrossanafli
Hrukkuslembra
Hrúðurkarta
Hvítmæra
Hæðakirna
Hærutjása
Jöklamerla
Jökulkrókar
Jötunflikra
Jötunskegg
Kalktarga
Karpataflíra
Kastaníuhryðja
Klappadumla
Klappagráma
Klappagroppa
Klappamóra
Klappaskilma
Klappaslembra
Klepraskorpa
Klettadumba
Klettaglæða
Klettakræða
Klettakrækla
Klettaskóf
Klettastrý
Klórengla
Koparbrydda
Korkríla
Kóralglæta
Kóralskán
Krónudofra
Kryddmerla
Krypplugrös
Kryppukrókar
Kuldahverfa
Kúfþekja
Kvistagrös
Kvistamerla
Kylfuskán
Körtustubbar
Lambaskóf
Landfræðiflikra
Lappamerla
Laufduðra
Lautabikar
Litunarskóf
Ljósarða
Ljósaskegg
Loðbreyskja
Loðhverfa
Loðtjása
Lundatarga
Lýsutarga
Lækjaflikra
Lækjaslyðra
Maríugrös
Mattaskóf
Mánaflikra
Melakræða
Melbreyskja
Mélubikar
Mjólkurskán
Mjölglyrna
Mjölmerla
Moldarskjóma
Mosafleða
Mosafrikja
Mosagroppa
Mosakrekla
Mosakringla
Mosanóra
Mosarætla
Mosatarga
Móakrækla
Móaþemba
Móbrydda
Mókrókar
Mundagrös
Múrglæta
Mynsturskræpa
Mývatnsgrös
Mæruskjóma
Náttskorpa
Netjubikar
Næfurskóf
Ormagrös
Perluvoð
Pípuþemba
Punktaduðra
Púðabreyskja
Randþekja
Randskorpa
Raufarbikar
Rákarein
Reitsverta
Rekasprekla
Reyniglæða
Roðaslitra
Rústadyrgja
Ryðkarta
Ryðmerla
Sáldnafli
Sáldurmuska
Seltulauf
Seltutarga
Setríla
Seyrumerla
Sinudoppa
Sinuskán
Skarfamerla
Skarlatbikar
Skeggnafli
Skeljaskóf
Skerðirönd
Skollakræða
Skorulauf
Skrámuklúka
Skuggaflikra
Skútagrýta
Skyrsnurða
Sliturglæta
Snepaskán
Snepaskóf
Snúingelgja
Snæbikar
Snædoppa
Snækarta
Snæþemba
Sokkinsnurða
Sótaglyðra
Sótlýja
Spaðabreyskja
Sprekbroddar
Spörvatarga
Stallapíra
Steinmerla
Stéttartarga
Stílbikar
Stjörnugráma
Strandgráma
Strandhverfa
Strandkrókar
Strandmerla
Strandmóra
Strandtarga
Strípamóra
Strjáltarga
Stúfbikar
Stúflurfa
Surtarkræða
Svampgrýta
Svarðdella
Svarðflíra
Svarðlauf
Svarðpíra
Svarðskjóða
Svarðsnurða
Syllubúlga
Sylluslitra
Sæmerla
Takkafleða
Tannbikar
Tildurbikar
Tindanafli
Tíglarein
Tírólamerla
Toppaglæta
Torfmæra
Torfubikar
Torfuhnýfla
Toppadyrgja
Tóarbúlga
Tröllakræða
Tröllaskegg
Túndrumerla
Túndruslembra
Tvennuslyðra
Törgudoppa
Ullarskóf
Vaxklúka
Vaxtarga
Veggjaglæða
Viðardoppa
Viðarflíra
Viðarkúpa
Vikurbreyskja
Voðarskóf
Vætutarga
Vætulýja
Völuflikra
Völukúpa
Völuríla
Vörðuflaga
Þalmerla
Þarmakorpa
Þéluskóf
Þúfubikar
Þúfumerla
Þyrpidoppa
Æðaskóf

Glóðargrýta

Solorina crocea

eða glóðarskóf er nokkuð algeng þar sem snjóþungt er á landinu, og er víða til fjalla.  Glóðargrýtan vex einkum yfir jarðvegi á snjóþungum stöðum. Hún er algeng til fjalla um allt landið upp að 1300 m. Hæsti fundarstaður er í Tröllafjalli á Glerárdal við Eyjafjörð í 1330 m. Glóðargrýtan er auðþekkt á skæru neðra borði sínu sem er laxagult á litinn. Á efra borði hefur hún oft stórar, brúnar askhirzlur, sem eru nokkurn veginn í fleti við þalið, eða ofurlítið upphækkaðar.   Það er ólíkt öðrum grýtuskófum, þar sem askhirzlurnar eru niðurgrafnar og mynda djúpa laut í þalið. Grýturnar (Solorina) eru af ætt engjaskófa, en þekkjast frá þeim á því að askhirzlurnar eru staðsettar inni á efra borði þalsins, en ekki á jaðri þess.

Þal glóðarskófarinnar er fremur stórt, oft 5-15 sm í þvermál eða meira. Þalbleðlar eru 1-2,5 sm breiðir, jaðarinn sléttur eða uppbrettur. Efra borðið er grágrænt eða grábrúnt í þurrki, ólífugrænt í vætu, nokkuð slétt, stundum með sprungum. Neðra borð er með skærum laxagulum lit, með dökk brúnum æðum og brúnum rætlingum. Askhirzlurnar nema við efra borð þalsins, ekki niðurgrafnar, flatar eða örlítið kúptar, 6-8 mm í þvermál, dökk brúnar. Askarnir eru með 6-8 tvíhólfa, brúnum askgróum, sem eru 35-45 míkrón á lengd. Engar hnyðlur eru sýnilegar utan frá, en þörungalagið er venjulega tvöfalt, með bláþörungalag undir grænþörungalaginu.

Þalsvörun: K-, C-, KC-, P-.

Innihald: Solorinsýra og neosolorinsýra.

 

Glóðargrýta í Oddsskarði 7. ágúst 1993

 

Glóðargrýta með askhirzlum. Myndin er tekin á Siglufirði í tungunni milli Selár og Blekkilsár 9. júní 2013.