Lindagróður

Til baka	Lindagróður
Við lindir og meðfram lindalækjum vex að jafnaði samfélag tegunda sem tæplega sést nokkurs staðar við aðrar aðstæður. Það eru tvær tegundir mosa sem setja sterkastan svip á þann gróður, lindaskart og dýja hnappur. Báðir eru mosar þessir skærljósgrænir á litinn, og eru oft nefndir einu nafni dýjamosar. Aðrar einkennistegundir eru lindadúnurt, stjörnusteinbrjótur, lækjafræhyrna og lækjagrýta.

Á myndinni til vinstri eru báðir mosarnir, lindaskart og dýjahnappur og á hægri bakkanum við lækinn er mosasteinbrjótur. Að auki má greina vallelftingu upp við steininn ofarlega til vinstri.		Hér að ofan má sjá bæði stjörnusteinbrjóta og lindadúnurt innan um dýjamosana. Efst til hægri má einnig greina maríustakk utan í lindarbakkanum.	Á myndinni til hægri er dýjaskart aðalmosinn, og er áberandi hversu daggardroparnir mynda perlur í honum. Stórir toppar af lindadúnurt vaxa upp úr mosanum.
Auk þeirra tegunda sem nefndar hafa verið hér að ofan, eru oft aðrar tegundir við lindir. Til fjalla má oft sjá lækjasteinbrjót auk stjörnusteinbrjóts, einnig er algengt að sjá þar fjallapunt, skriðlíngresi eða vatnsnarfagras, og stöku sinnum hásveifgras. Auk lindadúnurtar er oft einnig heiðadúnurt við uppsprettur eða meðfram lindalækjum. Til eru einnig járnríkar uppsprettur, eða járnkeldur með vatnsuppstreymi, sem hafa allt annan gróður. Í þeim er enginn dýjamosi, en nær ætíð vatnsnarfagras og trefjasóley. Engin mynd er enn tiltæk til að sýna þessa gerð lindagróðurs.