Lyngætt |
Sortulyng |
Ericaceae |
||
Sortulyng (Arctostaphylos uva-ursi) hefur þykk, gljáandi og sígræn blöð. Aldinin kallast lúsamulningar, og er vinsæl fæða og vetrarforði hagamúsa. Sortulyngið vex einkum í lyngmóum og skóglendi og er algengt í sumum landshlutum, en vantar annars staðar. Það er viðkvæmt fyrir vetrarbeit, og hefur trúlega horfið að ýmsum svæðum þar sem vetrarbeit var mikil. Í seinni tíð eftir að beit létti breiðist það nokkuð ört út aftur. Það vex frá láglendi upp í um 500 m hæð. Hæsti skráði fundarstaður er 650 m sunnan í Skessuhrygg í Höfðahverfi og 550 m í Sandmúladalsdrögum á Bárðdælaafrétti. |
||||
|
Nærmynd af blómum sortulyngsins er tekin á Hjalteyri við Eyjafjörð 9. júní 2009. |
Myndin af sortulyngi hér að ofan er tekin við Vífilsstaðahlíð hjá Hafnarfirði árið 1982. |
Myndin af aldinum sortulyngsins er tekin í Vaðlaskógi við Akureyrui árið 2001. |
||
|
|
||||
Útbreiðslukort sortulyngs sýnir áberandi og skarpar eyður í ýmsum landshlutum, án þess að auðvelt sé að skýra þær út frá loftslagi né öðrum aðstæðum. Líklegra er að það hafi ekki enn náð að dreifa sér um allt landið. Fræ þess eru nokkuð stór og lokuð inni í lúsamulningum. Þau dreifast fyrst og fremst með hagamúsum og fuglum að þvi talið er.